Kasım 2008

Ö T E S İ

 

18.11.2019 



Zekice

 
Zeki Hacı ibrahimoğlu

Yargıdaki Yolsuzluk İddiaları


Son zamanlarda yargının tepe noktasına kadar uzanan yolsuzluk iddiaları adalete olan güveni sarsmış ve artık mahkemelere intikal eden ekonomik değeri çok yüksek yolsuzluk, hortumlama davalarına kamuoyu şüpheyle bakmaktadır. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşundan duraklama dönemine kadar ihtişamlı yükselişini temin eden en büyük amillerden başlıcası adalete gösterilen derin saygı ve kadılara verilen büyük kıymettir.

Bunları düşünürken aklıma Osmanlı adaleti geldi. Kamuoyunu bu konuda aydınlatmak ve değerlendirmesine sunmak üzere Osmanlı adaletinden seçtiğim önemli birkaç örnek vermek istedim.
“Yıldırım Beyazıt Bursa‘da meşhur Ulucamiyi yaptırırken caminin ortasına denk düşen yerde ihtiyar bir kadının evi varmış. Bu evin satın alınması için çok çalışmış ise de kadın rıza göstermemiş. Neticede cami, kadının evi tam ortada kalacak şekilde inşa edilmiş. Daha sonra kadın ölünce varislerinden satın alınmıştır. Artık camiye dönüştürmek veya başka türlü kullanma imkanı olmadığından bu yer şadırvan yapılmıştır.”
“Sultan Mahmut bir gün avdayken bir adamı ile birlikte yolunu kaybetmiş ve gece çölde kalmak mecburiyetinde kalmış. Nihayet yiyeceksiz aç bir bahçeye gelmişler. Bahçede çeşitli meyveler varmış. Son derece aç olduğu halde Sultan Mahmut bahçenin meyvelerini yememiş ve sahibini aramıştır. Yanındaki adamı meyvelerle karın doyurmanın ve açıkta bulunan ağaçlardan meyve yemenin şeriatça bir mahsuru olmadığını ileri sürerek karınlarını doyurmayı teklif eder. Sultan Mahmut şöyle der: Evet bunun şeriatça mahzuru yoktur. Fakat siyasetçe mahzuru çoktur. Zira bu bahçeden bir elma koparıp yesem bizim ordu mensupları bahçeyi kökünden söker ve benim ordularımın efradı geçtikleri yerlerde tarlalarda hayır bırakmaz. Yıkıp dağıtıp soyarlar. Çünkü halk hükümdarlarının yolunu takip eder.”
“Bir gün genç bir adam Sultan Mahmut’a şikayete gelerek birisinin, karısı ile zorla cinsel münasebette bulunduğunu ve buna bir türlü engel olamadığını söyler. Sultan Mahmut’tan adaletli hüküm vermesini ister. Sultan Mahmut, adamın geldiği zaman ona sezdirmeden kendisine haber vermesini söyler ve ekler: Bu iş çok mühim bir iştir. Bununla ben bizzat meşgul olacağım.
Şikayetçi, karısına musallat olan adamın geldiği zaman meseleyi haber verir. Sultan Mahmut bir iki adamı da yanına alarak şikayetçinin evine gider ve eve vardığı zaman adamı şikayetçinin karısı ile beraber görür. Derhal lambaları söndürmeyi ve ortalığın karanlık yapılmasını ister. Lambalar söndükten sonra şikayetçinin karısı ile münasebet tesis etmiş olan adamı öldürür. Ve iş bittikten sonra lambaların yakılıp ortalığın aydınlatılmasını emreder. Aydınlıkta öldürülen adamın yüzüne baktıktan sonra derhal secdeye kapanıp Allaha şükreder. Bu işin sebebi sorulduğunda şöyle açıklar. Benim devrimde benim oğlumdan başka böyle bir işe cesaret edebilecek adam yoktur diye düşünüyordum. Zira, ancak o nüfuzundan ve benim oğlum olmaktan istifade ederek böyle bir işe girişebilir diye aklıma geldi. Eve geldiğim zaman oğlumu görür babalık muhabbeti ve şefkati onu cezalandırmaya engel olur diye korktum. Çünkü oğlumu cezalandırmasaydım hem Allah nezdinde rezil olur, hem de halkın yanında adaleti ayaklar altına aldığımdan kötü nam bırakmış olurdum. Bunun için lambaları söndürttüm. Yüzünü görmeden cezasını verdim. Sonra yüzüne baktım. Oğlum olmadığını anladım. Evvela oğlumun böyle bir çirkin işe girişmediği için daha sonra da adalet yerini bulduğu için Cenabı hakka şükretmeyi bir vazife bildim.”
“Bir binanın inşasında görevli olan bir Rum mimarın iki mermer sütunu üçer arşın kısaltması üzerine Fatih Sultan Mehmet ceza olarak ellerini kestirmiştir. Mimar dava açmış ve İstanbul’un Fatihi Sultan Mehmet mahkemeye davet edilmiştir. Duruşma esnasında baş köşeye geçmek isteyen padişahı İstanbul’un ilk kadısı olan Hızır Çelebi şöyle uyarmıştır: Oturma beyim hasmınla birlikte ayakta dur. Kadı Hızır Çelebi Rum mimarın ellerini haksız olarak kesen padişahın da ellerinin kesilmesine karar verir. Rum mimar kısas istemediği için Fatih Sultan Mehmet’in elleri kesilmekten kurtulur. Mimar günde 10 akçe tazminat ödemeye mahkûm edilir. Fatih Sultan Mehmet kısastan kurtulduğu için bu tazminatı kendiliğinde 20 akçeye çıkarır.”
Böylece kanun karşısında en aciz bir vatandaşın hatta azınlık olan Hıristiyan bir reayanın arasında hiç bir fark olmadığı bir adalet sisteminin örneğini sergilemiş olur. Eski Türk cemiyetinin en büyük kuvveti işte bu zihniyettir.

Adaletsizliği işleyen çekenden daha sefildir.



ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002