Kasım 2008

Ö T E S İ

 

06.12.2019 



Tutanak

 
Hüseyin Özbek

Etnik virüs ya da etnik radyasyon


Son dönemde ülkemizdeki kimi sendikaların, mesleki kuruluşların ve demokratik kitle örgütlerinin emek yanlısı sınıfsal konumlarından ve mücadele geleneklerinden uzaklaşıp, sivil toplumcu bir kimliği ve söylemi benimsediklerini görmekteyiz. Benimsedikleri yeni kimlik ve bu kimlik doğrultusunda geliştirdikleri söylemlerle, ulusal çıkarlarla örtüşen bir anlayışla emek safında sürdürülen mücadele anlayışının da terk edildiğine tanık olmaktayız.

Demokratik kitle örgütleri ve sendikalar, üyeleriyle birlikte geniş halk kesimlerinin istemleri ve özlemleri doğrultusunda, ulusal çıkarlarla da örtüşen bir anlayışla verilen mücadelenin günümüzdeki mirasçılarıdırlar. Geçmişin deneyimlerinden ve birikiminden çıkarılacak dersler günümüzde ve gelecekte verilecek uğraşıların daha sağlıklı bir zeminde yürütülmesinde çok yararlı olacaktır.
Sendikalar ve demokratik kitle örgütleri süreç içinde iç işleyiş açısından olsun, mücadele pratiği açısından olsun zenginleşerek, geçmişin olumlu olumsuz deneyimlerinden çıkarılan derslerle daha sağlıklı bir çizgide yürüme olanağına kavuşabilmektedirler. Yönetime böyle bir anlayış hâkim olduğunda tabanını geliştirme, kamuoyu önünde saygınlığını, güvenirliğini artırma, işverenler ve devlet açısından da dikkate alınmaları söz konusu olabilmektedir.
Gücünü korumanın, geliştirmenin, tabanda inisiyatifini sürdürebilmenin birincil koşulu yönetimsel ve parasal bağımsızlığın korunmasıdır. Mali kaynak olarak üye aidatlarının ve iç dayanışmanın dışında bir arayış içine girilmesi durumunda mali ve idari bağımsızlık kısa sürede ortadan kalkmakta, bu kaynağı sağlayan gücün vesayeti altına girmesi kaçınılmaz olmaktadır.
Mali ve idari vesayetle birlikte ister istemez kuruluş amacından uzaklaşılmakta, üyelerinin ekonomik, demokratik, sınıfsal örgütü olma özelliği kaybedilmektedir. Söylem olarak sınıf mücadelesinden, dayanışmadan, sömürüye karşı çıkmaktan dem vurulsa da özünde tabanın beklentilerinden uzaklaşmış, halkına yabancılaşmış, hâkim güçlerin egemenlik alanına hapis olmuş bir yapıya dönüşmektedir.
Bu aşamadan sonraki sendikal pratik izlendiğinde, üyelerinin, halkının, ulusunun istemleri ve çıkarlarıyla örtüşmeyen bir söylem ve eylem içine girildiği gözden kaçmamakta, sınıfsal söylem yerine sanal bir demokratik sosla ambalajlanmış etnik söylem kullanıldığı görülmektedir.
Son dönemde ülkemizdeki kimi sendikaların, mesleki kuruluşların ve demokratik kitle örgütlerinin emek yanlısı sınıfsal konumlarından ve mücadele geleneklerinden uzaklaşıp, sivil toplumcu bir kimliği ve söylemi benimsediklerini görmekteyiz. Benimsedikleri yeni kimlik ve bu kimlik doğrultusunda geliştirdikleri söylemlerle, ulusal çıkarlarla örtüşen bir anlayışla emek safında sürdürülen mücadele anlayışının da terk edildiğine tanık olmaktayız.
Ulus devlete, üniter yapıya, cumhuriyetin değerlerine karşı geliştirilen tavır emek örgütü olduğunu iddia edenlerin aslında emeğe yabancılaşmasıdır. Uluslararası dayanışma ve güç birliği söylemleriyle perdelenen ulus ötesi yakınlaşmalar emek örgütlerini dönüştürmekte, kuruluş felsefesine yabancılaştırmakta ve gelenekten koparmaktadır. Bu dönüşüm ve yabancılaşma sonucunda; emperyalizme, sömürüye karşı, emek, ülke ve ulus yanlısı bir duruş yerini ülke ve ulus karşıtlığına bırakabilmektedir.
Emek eksenli bir mücadele anlayışı ve dayanışmasının temel alınması gereken işçi ve kimi kamu çalışanları sendikalarında etnik vurguların yapılması ve etnik istemlerin dile gelmeye başlaması bu nedenle yadırganmamalıdır.
Bazı sendikaları süreç içinde emek safından kopararak, tabanına, ülkesine, ulusuna yabancılaştıracak, toplumsal dayanışmanın ve ulusal bütünlüğün temeli olmaktan çıkarıp etnik temelli, ayrılıkçı bir mücadelenin aktörlerine dönüştürecek bir sendikal anlayış model olarak dayatılmaktadır.
Ulus ötesi mali ve siyasal destek konusunda sıkıntı çekmeyen bu tür oluşumlar geleneksel sendikal anlayış ve demokratik kitle örgütlerinin azımsanamayacak pratiğine karşı tabir caizse reddi miras tavrı içindedirler.
Bu ithal anlayış sendikal geleneklerde tahribata yol açmış, kimi emek örgütlerinin toplumsal itibarlarını zedelemiş, güvenilirliklerinde kuşkulara yol açmıştır. Bilindiği gibi canlıların bünyelerine bir şekilde giren virüsler ölümcül sonuçlara yol açmakta, kişisel ölümler yanında toplumsal sağlığı da tehdit etmektedirler. Sendikalarda dış yönlendirmeyle oluşturulan etnik güdülenme ve etnisite temelli bir anlayış, sömürüye karşı emek dayanışmasının da önünde en büyük engel olarak durmaktadır. Sendikal yapıların ve genelde tüm emek örgütlerinin, halkın örgütlü gücü olarak işlevlerini yerine getirmeleri, demokrasinin işlerlik kazanması için zorunludur. Toplumsal düzenin sağlanması, adaletin gerçekleşmesinde bu örgütlülüğün dengeleyici ve gerektiğinde caydırıcı gücüne ihtiyaç vardır.
Etnik virüs ya da etnik radyasyona maruz kalmış sendikal yapılar zayıflayacak, etkisi azalacak, saygınlıkları ortadan kalkacak, toplumsal çatışmaların, etnik husumetlerin tetikleyicisi olacaktır. Bu yapılardaki etnisite temelli bakış ve anlayış süreç içinde toplumun diğer katmanlarına da yayılma tehlikesini her zaman içermektedir.
Bütünleştirici bir anlayışla mücadele yerine ayrıştırıcı bir tutumun toplumsal barışı bozması en başta yoksulların, ezilenlerin acılarının artmasından, sömürünün katlanmasından, ulus devletin emperyalistlerce tahribinden başka bir sonuca götürmeyecektir.
Emek dayanışmasının, ulus devleti savunma bilincinin yok edilmesiyle tetiklenen etnik ayrışmanın ve düşmanlığın yol açtığı boğazlaşmanın olası sonuçlarının yakın tarihteki en somut örneği olarak bu gün yerinde yeller esen Yugoslavya’yı verebiliriz.
Sendikaların, emek örgütlerinin, meslek kuruluşlarının, üyelerinin ekonomik demokratik haklarını savunma, koruma, geliştirme uğraşılarının yanında, ülkelerinin, uluslarının bağımsızlığının, özgürlüğünün savunulması konusundaki sorumluluklarını da bir an bile akıldan çıkarmamaları gerekmektedir.
Kimi işçi ve kamu çalışanları sendikaları üyelerinin çıkarlarıyla ülkelerinin ve uluslarının çıkarlarındaki ortak uyum noktalarını bulmak ve geliştirmek sorumluluğunu hissetmelidirler. Ulus ötesi güçlerin çıkarlarıyla örtüşen, ulusal çıkarlarla çelişen bir çizginin, sonuçta tabanlarına ve ülkelerine, uluslarına yabancılaşmanın tetikleyicisi olduğunun bilincinde olmalıdırlar.
Sendikaları kuruluş felsefesine yabancılaştırıp, etnik temelli bir anlayışa oturtmanın uğraşının bilinçli oyuncuları için üye, taban ve itibar kaybetmenin hiçbir öneminin olmadığı açıktır. Onlar için bütün sorun dışarıyla kurulan bağlantıların sonucu etnik virüs bulaştırılan, etnik radyasyona maruz kalmış örgütlü yapıların ne olursa olsun bu hüviyetle elde tutulmasıdır.
Sonuç olarak sendikaları ve emek örgütlerini çürüten, ufalanmasına, emeğe ve tabana yabancılaşmasına yol açan, emek dayanışması yerine etnik boğazlaşmayı tetikleyen emperyalizmin son keşfi etnik virüse, etnik radyasyona karşı, ulusal bir çizgiyle, ulusal bir duyarlılıkla karşı konulabileceğinin ayrımına varılması gerekmektedir.


ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam 2429 defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002