Kasım 2008

Ö T E S İ

 

09.12.2019 



Ölçü

 
Cem Sökmen

Yabancılaştıran damatlar ve kırılan kanatlar


Türkiye’de son aylarda, dizilerin ve filmlerin, toplumu ve özellikle gençleri nasıl etkilediğine dair yoğun tartışmaların yaşandığına şahit olduk. Genel olarak “aynı mahallenin çocukları” tarafından yönlendirilen bu tartışmalar her zamanki gibi saptırılarak rant ve nüfuz kavgasının sahnesi haline getirildi. İzlediğimiz tartışmalar “Türkiye’ye komünizm gelecekse onu da biz getiririz” zihniyetinin kültür sanat dünyası ve kitle iletişim araçlarındaki gücünü ve tavrını bir kez daha bizlere yansıtmış oldu.

Belki de şunu demek istiyorlardı: “Kendi kendine, kendi çevrende kapalı devre yayın ve tesir yaparsan hiç umurumda değil ama bize ait alanlarda, bizden farklı bir dille boy göstermeye kalkarsan yakana yapışırım, oluşan her türlü ortamı da istismar ederim.” Bu zihniyetin en canlı bir örneğini geçen günlerde bir televizyonun ana haber bülteninde yayınlanan “tezahürat kavgası” başlıklı haberle gördük. Habere göre, Beşiktaş ve F.Bahçe taraftarları arasında bir şiirden üretilen tezahürat için, “Önce kim söyledi?” tartışması yaşanıyordu. Eğer, “Böyle bir şey nasıl haber olur?” derseniz, cevabı daha da şaşırtıcıdır. Şiir, Nazım Hikmet’e aittir ve yapılan şey, fırsat bu fırsat deyip Nazım Hikmet’ten bahsetmektir.

Merkezî tasarım nasıl şekil veriyor?
Kafa bağımsızlığımızı koruyabilmenin yolu, tartışılanları olduğu gibi bir de hiç tartışılmadan aynen kabul edilen, çok çabuk uyum sağlanan âdeta dokunulmazlığa sahip olan “işleri” sorgulamaktan geçiyor. Bu diziler hangi dünyayı ve hangi dünya görüşünü yansıtıyor, bize ne veriyor, bizden neler götürüyor? Bu dizileri yazanların ve yönetenlerin hayata bakışını şekillendiren değerler neler?
Tartışılmadan uyum gösterilenlerin genel karakterini şöyle ifade edebiliriz: Tarihle ilgili olanların büyük çoğunluğu özellikle yakın tarihle ilgilenir. Batının güçlendikçe dünya tarihini kendisi etrafında yeniden yazarak tahrif ettiği gibi bunun bir benzerini de, merkezî tasarımın bizdeki maşaları yakın tarihimizi “anti-Türk-İslâm” bir bakış açısıyla yeniden yazarak gerçekleştirirler. Bu tahrifatın gayesi bütün bir toplumu ölçüsüz, süzgeçsiz ve kararsız hâle getirmektir.
Kâh pireyi deve yaparak, kâh olmayan şeyleri olmuş göstererek bugünün insanının kafasını karıştırmayı görev bilirler. Yakın tarihin içinde, toplumu kamplaşmaya ve gerilime götürebilecek malzemeleri bulup, eşine az rastlanır bir mübalağa ile sunmak artık meslekleri haline gelmiştir. Ne hikmetse bu tarz işlerde hep kötü imamlar ve müftüler vardır. Bunlar bazen teknolojiye, bazen de İstiklal Harbine karşı çıkarlar (!) Fakat onlara rağmen zafer kazanılmıştır (!) Sanal ayrımların fitilini ateşleyerek beslenenler için ne güzel rant kapısı. Bu işlere kalkışan insanların Tarık Buğra’nın “Küçük Ağa”sından, “Firavun İman”ından, Kemal Tahir’in “Yorgun Savaşçı”sından haberdar olmamaları mümkün müdür? Fakat onlar bildiklerini okurlar.
Güncel olanlarında ise temel konu “yüksek yaşam düzeyi”dir. Hikâyeler ve hadiseler Nişantaşı, Teşvikiye, Şişli üçgeninde yazılır ve yaşanır. Bunlarda başrolleri viski şişesi ve evde ayakkabı ile dolaşmak paylaşır. Bu ikisi olmadan hiç olmaz. Mesele toplumu yansıtmak değil, topluma başka yerlerde üretilmiş hazza dayalı bir hayat tarzını dayatmaktır. Birazı Türkçe, birazı İngilizce, birazı da Türkçe’nin belini kırmaca’dan oluşan toplam 150 kelimelik bir dille anlaşmak bu dizilerde çok kolaydır. Bu diziler, geçen günlerde Engin Ardıç’a bir yazısında: “Bunların hayatlarında gazoz ve gofretten başka şey yok mudur? Eh bir de cep telefonu tabiî... Yirmi birinci yüzyıl, elektronik devrimiyle geldi ama iyice aptallaştırılmış, bön bir gençlik kitlesiyle de geldi: Çığırından çıkmış, gemi azıya almış vahşi kapitalizmin istediği örnek tüketici!” cümlelerini sarf ettiren, hem geçmişi hem de hayatta kendisini aşacak bir hedefi olmayan yeni insan modeline vitrinlik yapmaktadır.

Kimliğinle ayakta durmak nasıl olacak?
Bütün bunlar yaşanırken nasıl ayakta duracağız? Tavırsız, tarafsız, renksiz kalarak mı, yoksa irade göstererek mi? Canı istediği zaman “Efendim, realiteleri görmek lâzım” diyerek kapitalizmin istediği kimliğe bürünen, canı istediği zaman da içine düştüğü çelişkiyi itiraf etmeden “ahlâktan, maneviyattan, ruhtan, gönülden bahsedenlerin “yerli” kalabilmesi mümkün değildir. Damatları ve gelinleri yabancılaştıran, kolumuzu kanadımızı kıran, Müslüman kız Hıristiyan erkekle evlenebilir önermesiyle kafaları bulandıranlara karşı durmak için; sürekli konuşarak her türlü ciddi meseleyi geçiştirme ile sadece şahsî menfaat ve hayallerinin derdiyle dertlenmenin dışında bir yol olmalı. Çünkü hayatta tarafsızlık olmaz. Hele bu coğrafyada, bu ülkede tarafsızlık ve tavırsızlık kesinlikle kabul edilemez…


ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002