Kasım 2008

Ö T E S İ

 

10.12.2019 



Pusula

 
Bayram Akcan

Utanmak gerekir!


Kendi fikrinin gazetesini alıp okumayan yurdum insanı, kitap alıp okuyor mu? Bu soruya evet dememiz maalesef mümkün değil. Yahya Kemal’e “Üstad, bu millet nasıl Viyana’ya kadar gitti?” diye sorulunca: “Pilâv yiyerek ve Mesnevî okuyarak” cevabını vermişti. Yahya Kemal, bu sözle şunu kastetmektedir: “Bu millet İslam dinine sımsıkı sarılarak, Türk kültürünü yaşayarak Viyana’ya kadar gitti.” Kitap bizim kültürümüzde çok önemli bir yere sahipti. Önceleri her evde küçük de olsa kütüphane bulunurdu.

Daha önce ‘Çözüm Şahsî Gayrette’ başlıklı yazımızda “İnsanoğlunun genel mizacı; bütün sorumluluğu ve kabahati başkasına yüklemesidir. Kendisini hiçbir şeyde mesul hissetmeyenler, kabahati diğer partilerde, cemaatlerde, gruplarda, kişilerde görmekte ve çözüme engel olarak yalnızca onları göstermektedir. Bu düşünce tamamen yanlıştır demek doğru değildir; ama büsbütün hakikat de değildir” demiştik. Türk medyasının, millî ve dinî değerlere gösterdiği tavrı beğenmeyenler, eleştirmekten başka ne yapmaktadırlar? Koskoca bir hiç! Gazetelerin günlük satış miktarını takip ediniz, ne demek istediğimizi daha iyi anlarsınız.
Türkiye’deki gazetelerin günlük satışlarını incelediğimizde Türkiye’nin fikrî ve siyasî manzarasını görebilirsiniz… Fanatik, Fotomaç ve Fotospor isimli spor gazetelerinin günlük satışları, Zaman ve Türkiye gazetelerini ayrı tutarsak Tercüman, Ortadoğu, Yeniçağ, Yenişafak, Vakit, Milli Gazete, Yeni Asya, Yeni Asır ve Yeni Mesaj gibi tam 9 gazetenin günlük toplam satışının neredeyse iki katı. Hatta Cumhuriyet ve Radikal gazetesini bile eklesek, spor gazetelerin satış rakamının çok çok altında. Şimdi sıkı durun, günlük satışı 61 bin olan Şok adlı gayrı ahlâkî yayın (gazete diyemiyorum) Vakit gazetesiyle hemen hemen aynı miktarda okunurken; Yeniçağ, Milli Gazete, Ortadoğu, Tercüman, Yeni Mesaj ve Yeni Asya gibi gazetelerin günlük satışından fazla. Başka bir mânidar durum ise, PKK’nın çizgisinde yayın yapan “Özgür Gündem” isimli gazetenin, Ortadoğu gazetesinden daha fazla satması. Bu sonuca göre, millîyetçi, muhafazakâr fikirleri temsil eden gazeteler gayrı ahlâki bir gazete kadar bile okunmuyor.
Şimdi neye üzülmeliyiz? Fikir gazetelerimizin, gayrı ahlâkî yayın kadar okunmadığına mı, fikrin spor kadar değer görmediğine mi üzülelim? Yoksa kartel medyasını eleştiren yurdum insanının, kendi fikirlerini temsil eden gazeteleri almamasına mı? Yorum sizin! Siz hangisine üzülürsünüz?

KİTAPSIZ MI OLDUK?

Kendi fikrinin gazetesini alıp okumayan yurdum insanı, kitap alıp okuyor mu? Bu soruya evet dememiz maalesef mümkün değil. Yahya Kemal’e “Üstad, bu millet nasıl Viyana’ya kadar gitti?” diye sorulunca: “Pilâv yiyerek ve Mesnevî okuyarak” cevabını vermişti. Yahya Kemal, bu sözle şunu kastetmektedir: “Bu millet İslam dinine sımsıkı sarılarak, Türk kültürünü yaşayarak Viyana’ya kadar gitti.”
Kitap bizim kültürümüzde çok önemli bir yere sahipti. Önceleri her evde küçük de olsa kütüphane bulunurdu. Bu kütüphanelerde hemen hemen aynı kitaplar vardı. Kur’an-ı Kerîm, Mesnevî, Muhammedîye, Fuzûlî Divanı, Ahmedîyye, Evliya Çelebi Seyahatnamesi, Hz. Ali’nin cenklerini anlatan kitaplar, İmam Rabbâni Hz.lerinin Mektubât adlı eseri vs… ilk akla gelenler arasındadır. Köy odalarında Hz. Ali’nin Hayber Kalesi’nin fethini anlatan kitaplar okunur, büyük, küçük herkes sessizce, tefekkürle dinlerlerdi. Ya bugün? Üzülerek şahid oluyoruz ki, bu kitapları ancak ilme samimi olarak gönül vermiş ve ömrünü Türk kültürünün gelişmesine adamış aydınlar ile devlet kütüphanelerinde görebiliyoruz. Okuyanı da çok az…

OKUMAK BOŞ ZAMAN İŞİ DEĞİL!

‘Boş zamanlarınız da ne yaparsınız?’ sorusunu duymuşsunuzdur. Çoğu kişi bu soruya (doğru olmasa bile) kitap okurum cevabını verir. Kitap okumak, boş vakitte yapılan bir faaliyettir midir? Hâlbuki kitap okumak boş vakit işi değil, bilâkis ekmek yemek, su içmek kadar hayatî önemi haiz bir iştir. “Oku” emriyle başlayan bir dinin mensupları, “âlimin kanı şehitlerin kanından daha ağırdır” diye buyuran bir Peygamberin ümmeti olan bizlerin, kitap okumayı “boş” bir vakitte yapılan iş gibi görmemiz çok mânidardır… Boş vakitte yapılan tek iş 6-8 saatlik günlük uyku ihtiyacının giderildiği zamandır. Diğer vakitler boş vakit değildir, en azından olmamalıdır. Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak gibi, tefekkür sahibi insanları “biçilmiş rolleri sobelemiş” demek gibi fikri sefalete düşmemek için okumak şarttır.
Hülâsa; kendi fikrinin, inancının gazetesini bile okumayan, kitap okumayı boş zamanda vakit öldürmek için yapılan sosyal faaliyet olarak gören insanların başkalarını eleştirmeye hakkı var mıdır? Buyurun siz söyleyiniz… Var mı?..


bayramakcan@mynet.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002