Kasım 2008

Ö T E S İ

 

10.12.2019 



Türk Ekonomisi

 
İ.Orkun Atalay

Fiili Durumun Hukuka Üstün Kılınması


Her ne kadar Anayasa’da Türkiye Cumhuriyeti’nin bir “sosyal hukuk devleti” olduğu yazılı olsa da günümüz Türkiye’sinde bunun gereğini görememekteyiz. Hukukta bir kuralın doğması, bir hukuki olaya hukukun sonuç bağlaması şeklinde tecelli etmektedir. Yoksa, hukukun olaya göre biçimlenmesi şeklinde değil…

Hukukun altyapısını teşkil eden ve belki de hukukun doğuşunun sebebi olarak gösterilebilecek iktisat ve özellikle de mülkiyet, bir “nehir” misali, hukukun açtığı “mecrada” akar. En azından eskiden öyle idi! Artık günümüzde hukuk, iktisadın altyapısı haline gelmiştir. Yani, ”suyun başındaki”, nehrin kendi mecrasını çizmeye başlamıştır. Bunun gerçekleşmesinde “kavram kargaşasının” rolü büyüktür. Ancak, buradaki asıl mesele iki temele dayanmaktadır.
Bir defa sosyal hukuk devleti demek; çalışmaya, aileye, mülkiyete ve kamu düzenine dayalı bir toplumda, hürriyet, eşitlik ve kardeşliğin hakim olmasıdır. Bunun sebebi basittir; dirlik olmadan birlik olmaz, birlik olmadan da “cumhuriyet” olmaz. Dirlik de, şüphesiz ki geniş ölçüde ekonomik refaha dayalıdır. Hukuk devleti, toplumun ortak yararını gözeterek, kamu düzenini sağlamak amacıyla kural koyarken, hem bu kuralın kesin olarak uygulanmasını temin eder, hem de kendisi bizzat kendi koyduğu kurala uyar. Devlet, “ekonomik gereklilik” yönünde değil, “kamu yararı” doğrultusunda hareket eder. Kamunun yararı ile bireyin yararı eskiden zaman zaman çatışma halinde olmaktaysa da, genel yararın özel yarara üstünlüğü kabul edilerek sorun çözülebilmekteydi. Günümüzde ise bu çatışmanın sık sık yaşandığı ve bireyin diğer bireyin yararına hürriyetlerinden mahrum kaldığı görülmektedir.
“Dışarıdan çekme-içeriden itme” şeklinde tezahür eden “küreselleşme” olgusu, kendi mecrasını çizerek akıtılırken, önünde duran “hukuku” darmadağan etmektedir. Bu fiili durumun kuramsal altyapısını “anarşizmin” teşkil etmekte ve devleti hürriyetin önünde “engel” olarak görmektedir. Halbuki, devlet doğal ortamdaki anarşizmi sona erdirip, insanların mutluluğunu sağlamak için kurulmamış mıydı? Üstelik kürselleşmeyi savunanlar nedense kendi yaşam tarzlarından herhangi bir taviz vermemektedirler. Sadece birey bazında değil, devlet bazında da böyledir.
“Maliyetsiz kar” elde etme rüyasıyla toplumunun sömürülmesine göz yumup, sömürüden pay alarak servetini artıran bir kesim bir tarafta, ideolojik amaçlarını gerçekleştirebilmek için “dış destek” arayan kesimler diğer tarafta, kendi yaşam tarzlarını topluma “dikte” etmeye çalışırken, kendi zihniyetlerini, dünya görüşlerini de “hukuk” diye dikte etmeye çalışmaktadırlar. Sonuçta her iki grup da aslında kendine bir yarar sağlamamakta, elindekini kaybetme korkusuyla başkalarının menfaatine hizmet eder hale gelmektedirler.
Bütün bu olumsuzluklar, Türkiye’de bir siyasal-ekonomik bunalımın yaşanması ve insanların şaşkınlık içinde ne yaptığının farkında olmadan, bilinçsizce hareket etmeleri sonucunu yaratmaktadır. Artık “iradenin” yerini “güdüler” almıştır. Güdü tatmini doğrultusunda bireyler, kendi iradeleriyle değil, başkalarının iradesiyle hareket etmeye başlamıştır. Üstelik bu çok “ucuza” gitmektedir. Cumhuriyetin 80 yıldan fazladır inşa ettiği maddi ve manevi değerler tek tek “sudan ucuza” elden çıkmaktadır. “Üçün biri” de gittikten sonra “teslim bayrağını çekmemek” için, şimdiden “şapkamızı önümüze koyup” enine boyuna “ne yapıyoruz?”, “bunun sonu ne olur?” diye düşünmek gerekir. Zira ciddi devletler hiçbir şeyi şansa bırakmaz. Bu ülkeyi “muz cumhuriyetine” çevirmek isteyenlere fırsat verilmemelidir.


ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002