Kasım 2008

Ö T E S İ

 

09.12.2019 



Kuşbakışı

 
Şahin Zenginal

YÖK düşüncesi


İlk kez 1987 yılında üniversiteye adımımı attım. O gün bugündür hep yeni üniversite kurmaktan bahsedilir. Bir sürü de üniversite kuruldu. Şu an devlete ait 53 üniversite var. 24 tane de çeşitli vakıfların, yani özel üniversite var. Yeterli mi tabii ki değil. Gönül ister ki, bir o kadar daha olsa da bütün gençlerimiz okuma imkânına kavuşsa…

Başbakan Erdoğan, 15 yeni üniversite daha açacağı müjdesini verdi. Çok büyük müjde. Türk halkı olarak bayram etmemiz, hatta bu büyük müjde karşısında birkaç deve de kurban etmemiz lazım!
İlk kez 1987 yılında üniversiteye adımımı attım. O gün bugündür hep yeni üniversite kurmaktan bahsedilir. Bir sürü de üniversite kuruldu. Şu an devlete ait 53 üniversite var. 24 tane de çeşitli vakıfların, yani özel üniversite var. Yeterli mi tabii ki değil. Gönül ister ki, bir o kadar daha olsa da bütün gençlerimiz okuma imkânına kavuşsa…
Olayın bir de diğer yönü var. Üniversitelerin yeterliliği ne ölçüde? Son yıllarda hangi üniversitemizin veya hangi üniversitede de görevli bilim adamımızın dünya çapında bir başarısını veya buluşunu duydunuz? Şu an üniversitelerle ilgili basında yer alan haberler başarı haberleri değil… Aksine öğrencilere ve öğretim üyelerine getirilen yasaklar, intihal yani bilim hırsızlığı haberleri, kavga haberleri ve kadrolaşma haberleri…
1991’de yeni üniversiteden mezun olmuştum. O tarihte mezun olduğum okulda araştırma görevlisi olmak istiyordum. Bir kişilik kadro vardı ve sınav yapılacaktı. Ben de sınava müracaat ettim. Benden 2 yıl önce mezun olan bir arkadaş aynı okulda araştırma görevlisi olarak görev yapıyordu. Onun yanına gittim ve sınava gireceğimi anlattım. Bana verdiği cevap çok ilginçtir; “Sen boşuna yorma kendini. Bir kişi alınacak. Alınacak kişi de belli. Falanca profesörün kızı alınacak” dedi. Ben yine de sınava girdim ama dediği gibi boşuna girdim. Çünkü adını söylediği kişi araştırma görevlisi olarak işe başlamıştı bile…
Üniversitelerimde maalesef yıllardır bir saltanat kuruldu. Akademik kariyer yapabilmek, bilim adamı olabilmek için ya bir profesörün oğlu veya kızı olacaksın ya da onların dümen suyuna gireceksin. Başka türlü imkân vermiyorlar. Son zamanlarda bunu değiştirmek için merkezi sistem getirmişler. Buna rağmen hâlâ kadrolaşmanın önünü alamıyorlar.
Bunun son örneğini de Samsun’daki 19 Mayıs Üniversitesi’nde görüyoruz. Üniversite Rektörü Prof. Dr. Ferit Bernay, 75’ten fazla doktora öğrencisi, araştırma görevlisi, doktor ve yardımcı doçente kapıyı gösterdi. YÖK Kanunu’na göre sözleşmeli olarak çalışan akademisyenlere sözleşmelerini uzatmayacağını söyledi ve sözleşmesi bitenleri tek tek kapının önüne koymaya başladı.
Gerek YÖK Kanunu, gerekse Devlet Memurları Kanunu bu kişilerin tekrar atanabileceğini söyler. Hatta ilmi çalışmaları yeterliyse ve elde hukuksuzluk içinde bulunduklarına dair somut delil yoksa yeniden atanmalarını da şart koşar. Bu konuda dava açanların hepsi kazandı ve üniversiteye geri döndü. Buna rağmen Rektör Bernay mahkemeden döneceğini bile bile 75 akademisyenin sözleşmesini uzatmıyor.
Prof. Bernay ikinci kez rektör seçildi. İlk seçimlerde 71 oy almıştı ve buna rağmen rektör olmuştu. Bir yıl kadar önce yapılan ikinci seçimde ise 421 oy aldı. Üniversitede görev yapanların ifadesine göre, Rektör beyin bu kadar oy artırmasının sebebi ilk rektörlük döneminde 300’den fazla kişiyi işe almış olması. Şimdi de bunun meyvesini topluyor. Ama karşılığında da hiçbir gerekçe göstermeden amaçları sadece ilme hizmet olan 75 akademisyene kapıyı gösteriyor.
Akademisyenler feryat ediyor. Ama seslerini duyuramıyorlar.
Türkiye böyle bir ülke oldu. Bir makama gelen aslan kesiliyor. Astığı astık, kestiği kestik. Aynı şey neredeyse bütün üniversitelerde geçerli. Yazık oluyor geçlerimize…


ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002