Kasım 2008

Ö T E S İ

 

16.12.2019 



Reymanca

 
Reyman Eray

Ekrandaki Lâf Fabrikatörleri...


Tüm Türk dünyasının bahar bayramı olan Nevruz, şımartıldıkça şımartılanların “pisliklerini saçma bayramı”na dönüştü... Onbinlerin katili olan Öcalan’ın posteri, yeşil-sarı-kırmızı bez parçaları eşliğinde Mersin alanındaydı... Birkaç gün sonra, güvenlik güçlerimizin öldürdüğü bir silahlı teröristin cenazesi “biji / şehit” bağırtılarıyla kaldırıldı... Teröristin kalaşnikoflu posteri, aynı ne idüğü belirsiz bez parçaları, “zılgıt”lar ve “anayasal suç” olan sloganlarla yürütüldü...

Gazetemiz yayına girdiğinde, “Reymanca” adlı köşemi sanatsal yazılara ayıracağımı düşünmüştüm... Hiç de öyle olamadı! Ufuk Ötesi’nin koca bilim adamları ve yurtsever arkadaşlarım, ülkemin -giderek- içine düşürülmeye çalışıldığı durumu gözler önüne sermek için yırtınırken, köşemde “sanat” yazmam -en hafif deyimle- “sorumsuzluk” olacaktı... Ülke çıkarlarına hizmet eden yayınların giderek azaldığı (azaltıldığı) bir dönemde, “bir yazı bir yazıdır” düşüncesi, “artistik yazılar” düşüncesini kovmalıydı; öyle de oldu!
Mitterandların, Rothların ve ulusal birliğimizi sulandırmak isteyenlerin Güneydoğu ziyaretleri meyvesini (!) verdi ve iş, “sarsılmaz değer”lerimizin başında gelen bayrağımıza el uzatmaya dek vardı... Tüm Türk dünyasının bahar bayramı olan Nevruz, şımartıldıkça şımartılanların “pisliklerini saçma bayramı”na dönüştü... Onbinlerin katili olan Öcalan’ın posteri, yeşil-sarı-kırmızı bez parçaları eşliğinde Mersin alanındaydı... Birkaç gün sonra, güvenlik güçlerimizin öldürdüğü bir silahlı teröristin cenazesi “biji / şehit” bağırtılarıyla kaldırıldı... Teröristin kalaşnikoflu posteri, aynı ne idüğü belirsiz bez parçaları, “zılgıt”lar ve “anayasal suç” olan sloganlarla yürütüldü... Aynı günlerde gösterime giren “Gallipoli” (Gelibolu) filminde, işgal güçleri -neredeyse- kutsanmakta; şehitlerimiz “sıradan”laştırılmaktaydı... Birileri birilerine “Korkmayın size kimse dokunamaz!” güvencesini veriyordu besbelli...
Birkaç ay öncelerine dek, ekrandaki söyleşilerde, “liboş”ların arasına -yansız yayın kanıtı- bir-iki yurtsever de oturtulurdu... İş giderek “körlerle sağırlar birbirini ağırlar”a dönüştü. Şimdilerde, ekranlardaki laf fabrikatörleri “satılmışlığın erdemleri”ne değgin vaaz verirken, “O öyle değil arkadaş !” diyecek birine bile yer verilmiyor... Yurtsever aydınlarımız tutuculukla, aşırı milliyetçilikle, “şoven”likle suçlanıyor...Kıvanç kaynağımız olan Atatürkçülük, neredeyse bir “aşağılanma nedeni”ne dönüştürülüyor... Atatürkçü isen, statükocusun, Batı’ya karşısın, evrensel değerlere kapalısın cart-curt... Sanki Türkçe’yi Arap harflerinden kurtaran, Batı’nın harflerini karatahtaya eliyle yazıp kabul ettiren Atatürk değilmiş gibi... Salt Türkçeyi değil, Türkiye’yi kurtaran Atatürk değilmiş gibi...
Tüm bu olgular karşısında hükümet ne yapıyor ?.. Ceza yasasındaki yeni düzenlemelerle cezaevlerindeki it-kopuk takımının bir bölümünü daha aramıza salıyor; ulusal ve stratejik bir önemi olan Telekom’u özelleştiriyor; yerel yönetimleri güçlendiren yasalarla -örneğin- terörist cenazelerine belediye başkanı katkılarını “yasal”laştırmaya çalışıyor; ülke bütünlüğüne yönelik girişimleri “şaşırtıcı bir sessizlik”le karşılıyor; Basına yönelik yeni düzenlemelerle “sağlam kalem”leri susturmaya yelteniyor; AB ölçütlerinin (kriter) “sakıncalı özgürlük”lerine “Emriniz olur” derken, sakıncasız özgürlükleri kısıtlama yoluna gidiyor; yor, yor, yor...
Ülkemiz üzerinde binbir oyunun çevrilmediği o güzel yıllarda “sosyal demokrat”lığıyla tanınan bu satırların yazarı, şimdilerde “aşırı milliyetçi”likle suçlanıyorsa, “etki-tepki olgusu” iyi işliyor demektir ! Ülkenin sürüklenmeğe çalışıldığı bu durumlar, beyni ve yüreği olan herkesi milliyetçi yapar.



ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002