Kasım 2008

Ö T E S İ

 

18.11.2019 



Reymanca

 
Reyman Eray

“Yiyicilik” Kültürü


TRT’nin “ülkenin tek televizyon kanalı” olduğu yıllarda, şimdi emekli olan (ya da emekli olamadan kovulan) kimi program yapımcısı, birini televizyona çıkarıp ünlendirmeden önce pazarlığa otururdu... Büyük plak firmaları bunları zaten “maaşa bağladıkları” için, bu firmalara bağlı sanatçılar için sorun yoktu! Çanlar “bağımsız sanatçılar” için çalmaktaydı... Yapımcılar önce yemeğe götürülecek; yenecek, içilecek ve “iş” bağlanacaktı... “Racon” böyleydi !.. Bu duruma başkaldıran şarkıcılar, bir daha TRT yüzü görmedi; sönüp gitti...

Bu yalnızca şarkıcılar için mi böyleydi ? Hayır !
Diyelim ki, TRT’ye bir iş yaptınız, paranızı almaya gittiniz... İmzalamanız üzere bir kâğıt uzatılırdı... Her yanı dolu, gelgelelim alacağınız “tutar”ın karşısı “boş” olan bir “resmi” kâğıt... “Sorgusuz sualsiz” imzalar, uzatılan parayı alıp giderdiniz... O “boş”luk sonradan “birilerinin işine geldiği biçimde” doldurulurdu...
* * *
Bir zamanlar TRT’de “kapalı kapılar ardında” yapılanlar, bugün kimi kanallar tarafından “resmen” yapılmakta... Şu kadar para vereceksiniz, karşılığında şarkınız-“klip”iniz şu kadar kez yayımlanacak. İşinize gelirse !
Firma ya da şarkıcı için değişen bir şey yok ! Bir zamanlar program yapımcısının cebine “gizliden gizliye” giren paralar, şimdi kanal sahibinin cebine “açıktan açığa” giriyor...
Bu biraz daha “dürüstçe” gibi görünüyorsa da, pek “şık” değil !
Uygar ülkelerde televizyona ödeme yapılması bir yana; ödemeyi televizyon yapar. Şarkıcı “deterjan” ya da “margarin” olmadığı için, tanıtımını yapanlara bir şey ödemesi gerekmediği gibi; -tam tersine- televizyon ödeme yapmak, o sanatı “satın alıp” kitlelere ulaştırmakla yükümlüdür. “Asli görev”i budur ! Gerisi bir tür yiyicilik.
* * *
Yiyiciliğin en çirkini, en acımasızı olan “gençlerin umutlarıyla oynanan” türü, “ajans” adı altındaki kimi “üçkâğıt büroları”nda dönmekte... Önce gazetelere “Sanatçı olmak istiyorsanız... / Kaset yapmak istiyorsanız...” gibi “parlak” ilanlar veriliyor... amelelikten-hamallıktan kurtulup bir an önce “büyük para”yı bulmak isteyen, arkadaşlarının ya da emmisinin-halasının “sesin Müslüm’e benziyor / Ferdi’ye benziyor” dediği; genellikle zekâ özürlü taşralılar koşuyor bu ilanlara...
Sömürü, “kayıt ücreti”yle başlıyor... Daha sonra, elindeki bağlamayı bile doğru-dürüst çalamayan ucuz bir “hoca” (!) tarafından çalıştırılmaları üzere “ders ücreti” vb...
Bir süre sonra, şarkıcı adayına (!) “demo”dan söz ediliyor... Yani, stüdyoya girilecek, bağlamacı ve ritm eşliğinde bir bant yapılacak ki, “ajans” bunu pazarlayabilsin... Bu iş için gencin birkaç milyar bulup getirmesi gerekiyor... Böyle bir parayı bulmak pek “kolay” değilse de; ucunda “şöhret” olup trilyonlar kazanmak var ya hani... Genç aday, parayı bir biçimde tamamlayıp getiriyor... Milyarları alan “ajans”, en çok 50-100 milyon harcayarak, “demo”yu ucuz bir stüdyoda yaptırıyor...
Ve doğal sonuç: Bu koşullarda yapılan bir “demo”yu hiçbir yapımcı beğenmiyor; geriye, yalnızca paralarını değil, umutlarını ve yaşama sevincini de yitirmiş, yıkılmış, “menşur arabeks”ci düşleri yerle bir olmuş “mağdur” kalıyor...
* * *
Bu tür “yiyici”liği yaşam biçimi edinenler !
Başvuranlar arasında “bir şey” olabilecekler varsa, ışık görünüyorsa, neyse ! “Bir şey” olamayacaklara umut vermeyin; parasını almayın !
“Aday”lardan aldığınız paraların yalnızca % 10’u - % 15’i “ajans hakkı”dır. Gerisini iyi bir eğitmen, iyi çalgıcılar ve iyi bir stüdyo için kullanın; dört dörtlük bir “demo” elde edin ve pazarlayın ! “Müşteri”niz “İyi” değilse zaten hiçbir şansı olmayacaktır. İyi ise, yok etmeyin !
Karşınızdaki “insan”dır, “kırılgan”dır.
“Yaratamayan insan yok etmek ister” der Erich Fromm. “Yaratmak, birçok niteliği birden gerektirir. Yok etmekse, yalnızca tek bir niteliği.”
Yaşamımızın hemen her alanında boy gösteren “yiyici”liği, bari “kültür-sanat” konularından uzak tutalım; “tuz ve şeker”den oluşan düşlere “su” dökmeyelim.


ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002