Kasım 2008

Ö T E S İ

 

16.12.2019 



Gerçek

 
Özdemir Özsoy

Danışıklı döğüş


On yıl önceki Irak harekatı sırasında ABD nin o dönemdeki yöneticileri baba Bush ve onun dışişleri bakanı “Ortadoğu’da petrol üreten ülkelerin, kendilerinin istediğini yapmak zorunda olduklarını, kendileriyle iyi geçinmeleri gerektiğini, ters bir tutum ve davranışta bulunamayacaklarını” açıkça ifade etmişlerdir.

Daha da önce Nixon ve J. Carter “ABD dışındaki bir ülkenin bu bölgede hakimiyet kurup bağımsız hareket etmesinin, kendileri ve diğer özgür dünya ülkelerinin güvenliğini tehlikeye sokacağını” ve tabii ki “Dünya barışını tehlikeye sokacağını” ve elbette “ABD nin buna asla izin vermeyeceğini” açıklamışlardı.

Kısacası ABD nin Ortadoğu’daki enerji kaynakları ile ilgili politikası bir siyasi doktrin olarak belirlenmiştir. Bu strateji aynı zamanda Hazar petrolleri ve Ortaasya için de bahis konusudur. ABD nin kontrolünde olmayan hiçbir enerji hareketine (üretim, ulaşım ve tüketime kadar) izin verilemez. Aksine bir girişimde bulunanlar cezalandırılır. Uluslararası kurumların bu konudaki görüşleri, tutumları önemsizdir. Buralardan kendi görüşlerine uygun karar çıkartabilirlerse bu çok önceden verilmiş kendi kararlarının meşruiyetinin dayanağı olur. Yok, aksine bir karar çıkarsa hiçbir şekilde uymak ve dinlemek zorunda değildirler.

Büyük petrol şirketleri yalnız Ortadoğu’da değil dünyanın her yerinde ekonomik ve sosyal hayatı yönlendirebilecek bir hakimiyet kurmuşlardır. Hem kendi ülkelerinde hem de enerji kaynaklarının bol olduğu diğer ülkelerde siyasi iktidarları şekillendirip yönlendirebilmektedirler. petrol ve doğalgaza sahip devletlerin yapısını, yönetimindeki kişileri değiştirerek onlara demokrasi götürmek şeklinde açıkladıkları bu çabaların altında, kendi emellerine hizmet edecek bir rejim kurma amacı yatmaktadır. Yoksa oralarda diktatörlük olmuş, demokrasi olmuş pek umurlarında değildir.

Meselenin bir diktatörün tedip edilmesiyle (yola getirilmesiyle) doğrudan ilişkisi yoktur. Keşke asıl amaçları bu olsaydı. Konuyu yalnız bu yönü ile ele almak, tümüyle işin yüzeyinde kalmak demektir. Çünkü zulüm yapıldığında zalimin yanında yer alanlar şimdi onu yok etmek ister gibi görünenlerdir. Kitle imha silahlarını kullandıranlar şimdi onu kullananların insanlık düşmanlığından bahsetmektedirler.

Bir başka yerde, Rusya Federasyonunda aynı zihniyetin temsilcileri, yerel yönetimlerin petroldeki paylarını istemeleri karşısında aynı baskı ve şiddet politikasını uygulamaktadırlar. Çeçenistan ve Başkurdistan’da Ruslar, güya özerklik verdikleri bu ülkelerde vanaların başına kendi askerlerini dikebilmek için katliama varan her türlü insanlık suçunu pervasızca işleyebilmektedir. Onurlu ve imanlı Çeçen halkına, onursuz kişilerin uyguladığı maddi ve manevi saldırı, aynı ahlaksızlığı başka yerlerde başka türlü yapmaya hazırlananlar tarafından görmezlikten geliniyor. Bu insanlık dramından BM teşkilatının hiç haberi yok. Eli sopalılar onları da sindirmiş.

Bağımsızlığa layık bir kavim olan Çeçenleri terörist olarak kabul edenler –hiç kimsenin şüphesi olmasın- bir başka emperyal gücün Ortadoğu’daki tertiplerine göz yumacaklardır.

Ama asıl acıklı olan, Karadeniz’deki Novorossisk limanına akıtılan petrolün ana boru hatlarının geçtiği ve Rusya’nın jet yakıtı rafinerilerinin çoğunun bulunduğu Çeçenistan’ın halkını Türkiye’mizdeki üçlü koalisyon hükümeti başkanının Rusya federasyonu yetkilileri ile ortak bir deklarasyonda terörist ilan etmesidir. Böylece onlardan da PKK yı terörist kabul etmeleri lütfunu beklemesidir. Halbuki bu ikisini özdeşleştirmek kadar politik bir hata olamaz. Kuvvet zoruyla kurdurulmuş bir federasyonun içinde bağımsızlık mücadelesi verenlerle üniter Türk devletini bölüp federasyon haline getirmek isteyenleri aynı kefeye koymak öyle büyük bir gaflettir ki bunun ileride ülkemizi zor duruma sokması ihtimali bile vardır.

İkinci bir aşama ile Hazar petrollerinin kontrolünü sağlamayı planlayan ABD ile yine bu bölgedeki petrol ve doğalgazı, tüketim merkezlerine kendi kontrolü altında ulaştırmayı isteyen Rusya ganimet paylaşma konusunda her zaman anlaşabilirler.

Bu oyunlara alet olmamanın tek çaresi Türk milletinin ekonomik ve dolayısıyla siyasi bağımsızlığını sağlayabilmek ve bunun için de yeni bir kuva-yı milliye şuuruna sahip olabilmektir.


ufuk@ufukotesi.com

Bu yazı toplam defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
           
       
 
   

Karahan 2002